2009 New York

New York- Win Wint en de dames onder zeil!

31 oktober 2009

Na twee dagen New York zijn de heren nog volledig actief, maar zijn de dames aan het eind van hun kunnen. De verwachting dat Anton als eerste af zou haken, i.v.m. lichamelijke energie, wordt geen werkelijkheid. De voeding supplementen die door Henk en Mirjam (Win Company –  www.winltd.com) zijn aangeraden, hebben hun werk uitermate goed gedaan en op het juiste moment wordt er hier in New York gepiekt. Met de dames gaat het ietsje minder, maar dat mag de pret niet drukken. Na een nachtje goed slapen, kunnen ze morgen de hele wereld weer aan. De creditkaart is tot nu toe bijna niet gebruikt en shoppen doen ze ook niet!! Zelfs bij Macy  (The biggest Shop in the world – is er alleen maar iets uitgegeven voor de noodzakelijke cafeïne en een bagel bij Starbucks.

Deze twee dagen zijn besteed om Manhattan te ontdekken. Allereerst moet je leren om te kunnen wachten en om in een rij te blijven staan. Dat is allemaal wel te leren, maar als je te lang in een rij moet blijven staan en daardoor te lang moet wachten……., dan wordt het toch even iets anders. Als je bv. de “Efteling attractie” van New York “Empire State Building” wilt beklimmen heb je meer als geduld en broodnodige rust nodig. Er komen 100.000 bezoekers per dag, die moeten allemaal met de lift (3 st. beschikbaar) naar verdieping 80 en daarna met een andere lift (ook 3 stuks beschikbaar) naar verdieping 86 en tussen 11 p.m. en  4 a.m. komen de meeste bezoekers (dus wij ook) dan duurt het wel ruim twee uur voor je een keer boven bent. De kaartjes zijn aan ons verkocht met de geruststelling dat we niet in de rij kwamen te staan voor de kassa. Dat klopte wel, maar er werd niets gezegd over een veiligheid controle en over de zeven !!!! aparte wachtruimtes  die je aan het begin niet ziet waar van links naar rechts en van rechts naar links en van voor tot aan achteren toe, een pad van 1 meter breed van links naar rechts was gemaakt en dat je daar helemaal doorheen moest lopen. Er werd ook niet verteld dat alle kamers en alle gemaakte paden vol stonden met bezoekers die met de lift naar boven wilden. Het komt dus neer op ruim twee uur wachten. Die tijd hebben we gevuld met schuifelen van links naar rechts en van rechts naar links, etc, etc, etc en met mensen kijken en proberen de moed er in te houden. Het uitzicht was trouwens meer dan de moeite en het wachten waard.

Toerist spelen is een gewoonte geworden en de toeristenbus staat drie dagen klaar voor ons. In, uit en weer in of uit stappen waar wij dat willen. Leuk en aardig, maar de echte stad zie je als je er door loopt en de stad ruikt, proeft, voelt, ziet, hoort en beleeft. Alle zintuigen heb je hiervoor nodig. De stad vibreert iedere dag van vroeg tot laat en doet dat zonder viagra. Times Square op Broadway vibreert het meest, vooral ’s avonds en daar kom je ogen tekort om alle indrukken te zien en op te nemen. Maar wat een stad zeg. Hier kun je  maanden rond lopen en ook dan weet je nog maar een klein gedeelte van wat er gebeurt en allemaal mogelijk is.

Henk zit goed in z’n vel, heeft het naar z’n zin en ziet niet tegen de marathon van zondag op. Henk toont, ook na 2 dagen slenteren in New York, nog zo fris als een hoentje en is mentaal oké. Maak je dus niet ongerust! Het komt allemaal goed. Morgen (zaterdag) begint de voorbereiding  met een trainingsloop op de laatste kilometers van zondag en ’s avonds worden de koolhydraten (pastaparty) naar binnen gewerkt. Zondag begint de dag om 5 uur, ontbijt 6 uur, vertrek  hotel 7 uur, aankomst startterrein 8 uur, aanmelden  en wachten, wachten en nog eens wachten. Start wedstrijd half elf. Start overige 40.000 deelnemers vanaf elf uur, verwacht vertrek Henk half twaalf, vijf uur hard lopen, aankomst ongeveer half vijf. Tot half zes verzorging, verkleden, douchen, warm worden, uitlopen, genieten, trots zijn etc, etc. Aankomst Holland House, half zeven. Aankomst hotel half acht.

(Ned. tijd =  + 6 uur).

We maken het mee en zullen het meemaken en beleven. Je leest het hier.

Binnenkort meer in dit theater.

New York Marathon!

1 november 2009

Het is nu 08.00 uur en vanmorgen om 05.45 uur hebben we Henk uitgezwaaid, en zoals je ziet: hij is er helemaal klaar voor.

Wij zetten onze oranje pet op, gaan supporteren en wensen Henk heeeeeeeel veel succes! 

Yes, He did it !!!!!!!!

1 november 2009

In 6:15:33 uur heeft Henk de Marathon van New York gelopen!!!!

Geweldig Henk: Gefeliciteerd!!!!  Wink Wink Wink

Het verhaal zal hij zeker zelf vertellen op de blogspot Henk Sariman 

You got it. You can do it.

2 november 2009

Dit is de meest gehoorde kreet op zondag tijdens de marathon is “You got it” en “You can do it”. Niet één, maar tienduizenden langs de route schreeuwen of roepen dit naar ruim 40.000 lopers. Het geluid wat mensen op deze manier produceren om de lopers op te jutten is oorverdovend en als ze niet roepen, schreeuwen of gillen dan gebruiken ze fluitjes, toeters, ratels of alle andere mogelijke middelen die geluid maken. De stem van Elly is maandag ook ietwat vervormt en het geluid wat ze ’s morgenvroeg produceert is niet om aan te horen.

Vanaf het moment dat de rolstoelers mijn neus voorbij rollen stijgt mijn waardering voor iedereen die de uitdaging is aangegaan met de zwaarste marathon in de wereld. Tussen de eerste of de laatste zie ik geen verschil, met uitzondering van de tijd. De inspanning van de laatste lopers, voor mij althans, zijn de grootste kampioenen. Iedereen komt zichzelf tegen en dat is op alle gezichten te zien, maar met een goede training,voorbereiding, doorzetten, doorbijten, niet willen opgeven en met het publiek wat je vooruit schreeuwt langs de route, haal je de finish. De beleving, niet de gelopen tijd, daar draait het bij deze marathon om en die is voor iedere loper en toeschouwer in één woord: Geweldig. Dat hoor je eens in je leven meegemaakt hebben.

Op de 1e avenue ter hoogte van de 84e straat, boven op de heuvel, staan wij (Mirjam, Elly en Anton) vanaf een uur of tien ’s morgens op Henk te wachten. Na de rolstoelers, dames, een zwaaiende burgemeester, heren, politie en een hoop zwaailichten komen de recreanten. De wind trekt aan en het wordt steeds kouder. Omstreeks half drie vraag ik aan Mirjam: “Hebben we Henk misschien gemist”. Mirjam reageert direct met: “Maak je niet druk, want als je dat zegt komt ie er zo aan. Vraag dat maar eens aan Henk z’n ouders”. Ik kijk de weg af maar zie hem niet aankomen. Er is dus nog wat tijd om ergens wat te wateren (pissen in gewoon Hollands). Maar waar?? Geen bosje, geen gangetje en geen restroom te vinden en op de plaats waar het wel stiekum zou kunnen staat een meneer van de security. Jammer, dan maar terug en proberen op te houden. Als ik terugloop sla ik mijzelf voor mijn kop, want wie staat daar……… Shit!

Henk zijn belevenissen staan op z’n web blog en kun je hier lezen.

De lopers zie je in alle formaten, doof, blind, oud, apart en van allerlei pluimage en vanuit de hele wereld. Uiteraard zijn de Amerikanen in de meerderheid, maar Nederland levert zoveel deelnemers dat de derde plaats zelfs gehaald is dit jaar. Een kleine selectie uit de ruim 350 foto’s van deze dag staan in het foto album. Volgt zo vlug mogelijk. Nog geen tijd kunnen vinden ivm het shoppen van Mirjam en Elly. Ook dat verhaal komt er nog aan. Ugge Ugge of is het Uche Uche – Uchs.

Henk, nogmaals: Geweldig – wij zijn trots op je – en het was hartstikke leuk en gezellig de afgelopen week.

Al even thuis!

30 november 2009

We zijn alweer een paar weken thuis. Toch wil ik deze reis nog wel afsluiten met de laatste foto’s!

Na de marathon (toch de meest indrukwekkende dag in NY) hebben Mirjam en ik (Elly, dit keer!) toch nog maar even voorzichtig de portemonnee getrokken! Alhoewel, shoppen in Amerika???

Misschien hebben we niet de juiste winkels getroffen, maar die Amerikaanse mode …. nou voor ons hoeft dat niet zo!

Anton en ik zijn nog wel lekker toeristisch bezig geweest: een boottocht, die achteraf eigenlijk wel heel leuk was. Kijk maar naar de foto’s!

En ook hebben we Time Square weer eens aangedaan: heerlijk om daar NY te ervaren.

Aan het eind van deze vakantie, waarvan we enorm genoten hebben, willen we iedereen bedanken voor de interesse in onze reis: voor ons was het een reis met alleen maar hoogtepunten: wij hopen dat jullie dit een beetje hebben kunnen meebeleven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.