reisschema Marokko
Onze Djoser-rondreis door Marokko

Dag 1 Amsterdam-Casablanca

Dag 2 Casablanca-Rabat

Dag 3 van Rabat naar Chefchaouen

Vandaag een reisdag, met een stop bij het Mausoleum van de vorige koning Mohammed V een lange rit naar Chefchaouen.

Het Mausoleum, ja natuurlijk een toeristische attractie, die we niet mogen missen! Hier zijn de vader van de huidige Koning Hassan II, Mohammed V, zijn vader en broer bijgezet. Wat heel leuk was, dat we met de wachters op paard een gesprekje konden houden: niet zo statisch. Zowel de wachters als de paarden maken werkdagen van acht uur, en dat in deze hitte!

Gelukkig mochten wij weer terug in onze airconditioned bus voor de rit door afwisselend landschap: van heel dor en droog bij Rabat tot groen en bergachtig in Chefchaouen. Ook leuk om door dorpjes en kleine stadjes te rijden en daar een glimp van het leven daar mee te krijgen.

De koffiestop moesten we missen: alles dicht vanwege de ramadan en ook de lunchpauze was niet zo succesvol. Onze zoektocht naar een restaurant is mislukt, zodat we maar wat koeken, water en fruit kochten in de lokale supermarkt, nou ja … supermarkt: een kraampje langs de weg.

Vlak voor Chefchaouen nog even een fotostop: ons eerste zicht op het blauwe stadje, dat prachtig gelegen is tegen de berghelling.

Vanmiddag gelopen door de blauwe straatjes van de medina. Heel leuk, met alle kleine winkeltjes en ambachtslieden! Lekker op een terrasje genoten van het drukke medinaleven met water of een colaatje (geen alcohol!!!). En ’s avonds een heerlijke pastilla (kip in bladerdeeg met daarop kaneel en suiker).

Terug in het hotel op een warme kamer (bovenste verdieping, geen airco en overdag lekker opgewarmd (37°) toch snel in slaap gevallen.

Om drie uur wakker gemaakt door een trommelaar, die door de straten liep en er lustig op los trommelde: klonk eigenlijk best leuk! En de volgende morgen gewekt door de hanen uit de omgeving.

 

Dag 4 Chefchaouen

Ik heb me weer laten verleiden: ingeschreven voor een pittige wandeling met een gids door de bergen! Volgens de gids was het niet veel klimmen, dus ik heb het er maar op gewaagd! Nou dat heb ik geweten: twee uur lang stijgen, wel gelukkig regelmatig gestopt maar wat was het zwaar!

Alles wat je klimt mag je gelukkig ook weer dalen, dus het laatste stuk heb ik wel genoten van prachtige uitzichten, mooie natuur en de Berbers met hun schapen en ezels.

’s Middags geluncht in een klein lokaal restaurantje, waar we eerst de eigenaar stoorden in z’n gebed!

Het leek erop dat hij alle ingrediënten eerst nog op de markt moest kopen, want hij kwam regelmatig met een plastic tasje van buiten en we moesten anderhalf uur op ons eten wachten, maar we hebben heerlijk gegeten voor nog geen zeven euro!

Na weer een poos slenteren door de medina wilden we een wijntje proberen te scoren …. Nou, dat is niet makkelijk in Chefchaouen (eigenlijk in heel Marokko niet, en zeker niet in de ramadan!)

Uiteindelijk hotel gevonden met een “alcoholvergunning”, bier konden we krijgen, alleen moesten we dat binnen nuttigen. Na veel moeite was bier drinken ook toegestaan op het (besloten) terras, maar ….. geen wijn!

Waarom zijn we eigenlijk niet achter gekomen (ramadan, vergunning??), maar dan maar bier.

’s Avonds weer heerlijk gegeten op een terras op het plein: heel gezellig, bijna westers, maar heel veel, echt heel veel broodmagere straatkatjes en regelmatig kwam er een vervelende kattenurinestank voorbij …….

Dag 5  Van Chefchaouen naar Fès

·      6:15 wekker, 7:00 ontbijt, 7:30 bus voor een lange busrit door het Rifgebergte naar Fès

·      Via Vobulis, Moula idriss en Meknès

Vobulis is een Romeinse ruïnestad met in zijn bloeitijd 10.000-20.000 inwoners. Onvoorstelbaar dat zoveel mensen op zo’n oppervlakte zoveel mensen konden wonen. Ik heb niet echt veel met de oudheid, toch is het wel heel bijzonder om te ervaren hoe men in de oudheid in deze stad heeft kunnen leven en deze heeft kunnen bouwen.

Met elkaar geluncht in een luxe hotel met panoramazicht op Vobulis en daar hebben we een heerlijk lokaal wijntje kunnen scoren!!

Moula Idriss is de heiligste plaats van Marokko en is het belangrijkste  bedevaartsoord van het land. Niet moslims mogen pas sinds het begin van de vorige eeuw in Moula Idriss komen. Maar mogen niet verder als een houten balk, die over de weg hangt. Daar zie je de moslims dus allemaal onderdoor kruipen. Eigenlijk dus niets te zien en voor mij had deze stop dan ook weinig waarde: alleen maar vervelende “professionele” gidsen, die proberen je een mooi panorama te laten zien.

Nog wel een paar mooie foto’s via hipshot (stiekem vanuit de heup ….) gemaakt. Veel, heel veel Marokkanen willen niet op de foto of proberen er wat geld uit te halen. Niet dat daar iets mis mee is (er is veel werkloosheid, en wij hebben het toch veel beter) …. Maar ze reageren wel heel irritant!

Meknès

Hier hebben we met Trudy en Maddie het museum bezocht. Prachtige mozaïeken en houtsnijwerk! Ook veel historische voorwerpen en meubelstukken …. was heel leuk om op deze manier naar de Marokkaanse historie te kijken.

Maddie hebben we bijna achter moeten laten, want de man van het museum vond haar veel op een Marokkaanse lijken, ze was alleen iets te lang …..

Nog even over de warenmarkt gelopen en gegruweld van de vele vliegen op de zoete koeken en het vlees (dat er natuurlijk ongekoeld allemaal lag!)

Toen we na een lange reisdag in ons hotel in Fès aankwamen (heerlijk hotel met zwembad, voor Marokkaanse begrippen heel luxe) zijn we snel op zoek gegaan naar een restaurant.

Nou, dat was niet makkelijk: eerst moesten we weer een lokale jongen, die ons naar een “cheap, veel beter als hotel” restaurant wilde brengen en erg vasthoudend was, van ons afschudden. Daarna liepen we door een gesloten medina (alle winkeltjes dicht en afgesloten) waarbij ons niet erg op ons gemak voelden.

Gelukkig nog een restaurant gevonden, waar we als vorsten zaten en behandeld werden. Weer met een (weliswaar iets minder lekker) wit wijntje!

Dag 6-7 Fès

Eerst met een gids Fès verkent en natuurlijk veel toeristische attracties gezien: het paleis van de sultan, de joodse wijk met z’n balconnetjes, een synagoge en natuurlijk een wandeling door de medina, waar we de wolververs, metaalbewerkers, houtbewerkers en ook het leerlooien gezien hebben. Vooral het leerlooien was heel leuk om te zien, heel bijzonder om te ervaren wat mensen moeten doorstaan om een mooi stukje leer voor ons te maken. Jammer dat er op dat moment met wat basic kleuren gewerkt werd, want het kan een heel kleurrijk schouwspel zijn. Natuurlijk werd er heel veel moeite gedaan om ons mooie leren producten te verkopen. Mooie tassen, jassen, slofjes of poefs. Op een enkel tasje na is er volgens mij niet veel verkocht ….

Zelfstandig hebben we de oude Joodse begraafplaats nog bezocht: heel indrukwekkend!

Verder hebben we in Fès, de oudste van de vier koningssteden, rustig aan gedaan: veel geslenterd door de medina, maar ook lekker in het hotel gerelaxt bij het zwembad, reisdagboeken bijgehouden en geïnternet!

Dag 8 Erfoud

Een lange reisdag: 410 km naar Erfoud!

Lang was het inderdaad: om 6:45 uur stonden we al voor de deur van de ontbijtruimte in de hoop dat hij wat vroeger open zou gaan …. Nee dus, klokslag 7:00 uur ging de deur open en konden we snel een ontbijtje naar binnen werken want om 7:30 uur vertrekt de bus!

Met een stop voor de lunch, en diverse fotostops is het een hele dag rijden door het prachtige landschap van de Midden Atlas! Ook zijn we gestopt bij een bedoeïenentent, waar een heel vriendelijk Berber echtpaar ons hun tent liet zien, en waar we volop foto’s mochten maken van hen, hun tent en hun kleine meisje!

De temperatuur steeg ook in de loop van de dag: toch wel tot boven de 40°! Een droge warmte, die als een deken om je heen ligt! We waren dan ook heel blij, dat we bij aankomst in het hotel (om 18:30 uur) een douche konden nemen in een airconditioned kamer (die het bij mij niet deed!!!) en een duik in het zwembad konden nemen. Daar hebben we lekker nog even genoten van eerst Marokkaanse muziek en daarna de kerst cd van Celine Dion!

Dag 9 – Erg Chebbi

Wat een dag!! Eentje om in te lijsten!

Om 6:00 uur! (een uur later dan gepland, ivm de hitte in de woestijn) vertrekken we in 4 airconditioned jeeps naar Erg Chebbi in de woestijn. De rit erheen was al heel indrukwekkend: over rotsachtige bodem maar ook over zandduinen. Met diverse stops: bij een fossielengroeve, een bedoeïenentent en een fotostop voor de zandduinen komen we aan in het kamp. Daar liggen de kamelen al klaar voor de rit van 15 minuten (inbegrepen bij de reis!!!). Maar eerst worden we gastvrij ontvangen met (Marokkaanse thee (gelukkig ook zonder suiker, want de thee is heerlijk, maar zoet …..) en worden de tenten ingedeeld. Maddie en ik krijgen een “single” tent: een tent met een dunne doek als tussenschot!! En dan op de kamelen: we spreken af dat we 10 minuten proberen en dan, of terug of door voor een optionele kamelenrit van 1 ½ uur naar de zandduinen, inclusief zicht op de zonsondergang voor 150 dinhar (± € 13,40)!

We gaan het proberen: best spannend op de rug van een knielende kameel te klimmen, en dan omhoog …….. en dan oeps …. zit je echt hoog! Een bijzondere ervaring om op de rug van een kameel door de woestijn te sjokken! Natuurlijk weet ik dat honderden toeristen dit nu ook doen (we zien ze niet!) maar toch is het een unieke ervaring! Zo relaxt en eerlijk gezegd, redelijk comfortabel! En natuurlijk gaan we allemaal door voor de optionele kamelenrit! Een geweldige ervaring, in de late avondzon op een kameel door de woestijn!

Terug in het kamp rond het kampvuur nog even een aperitiefje: water of cola …. en daarna een heerlijke Berber maaltijd: Harira (Marokkaanse soep van linzen, die alleen in de Ramadan gegeten wordt), Marokkaanse salade (vandaag met tomaat, komkommer, rijst, mais en wortel) en een heerlijke tajin, en …. met een toetje van meloenen weer rond het kampvuur. Onder begeleiding van Berber muziek!

Uiteindelijk werden rond 23:30 uur de ogen wel wat zwaar en hebben we de super warme tenten opgezocht: nou daar hebben we dus niet geslapen: Lakens en kussen mee naar buiten en op een kleedje, dat voor ons klaargelegd was door een lieve, zorgzame Berberjongen, hebben we de nacht doorgebracht onder een fantastische sterrenhemel. Heel jammer dat onze ogen toch dicht vielen, want het was zo mooi … en nog steeds warm: pas om een uur of vier werd ik wakker omdat het een beetje fris werd en heb ik een vestje aangetrokken. Het was niet de beste slaapnacht, een beetje hard en ongelukkig liggen, maar weer een geweldige ervaring rijker!

Om kwart over vijf opgestaan om de zonsopgang te zien en na een heerlijk ontbijt zijn we om 7:30 weer in de jeeps gestapt.

Dag 10/11 – Dadèskloof

De bagage weer opgehaald in het hotel in Erfoud, en na nog wat dirhams gepind te hebben, weer op voor een reisdag naar de Gorge des Dadès.

Onderweg een bezoekje gebracht bij een ondergronds irrigatiesysteem. Nu drooggevallen, maar wel interessant om te zien hoe men vroeger in staat was om het schaarse water door het land te verspreiden.

Bij een lunchstop in de (zeer toeristische) Todrakloof, was het de bedoeling om onder leiding van een gids een wandeling van 1½ uur door de kloof te maken. Maar in verband met de hitte is daar vanaf gezien en ging de gids een beetje mokkend op zoek naar een volgende groep.

Door airco problemen en het rijgedrag van Rachid (onze chauffeur) was de sfeer in de bus niet optimaal en zeker toen de democratisch besloten werd om zonder stop door te rijden naar het hotel, en we toch nog stopten voor een wandelingetje door een palmenoase, werd de sfeer er niet beter op!

En toen we in het hotel aankwamen (basic, zonder/of met niet werkende airco’s, licht wat regelmatig uitviel, kamers met rooklucht) was het gemopper niet van de lucht!

Helaas had ik ook een kamer zonder airco: heel warm en aan de straatkant, dus met het raam open (daar kwam trouwens ook warme lucht door binnen!) veel straatgeluiden!

Gelukkig maakte de vriendelijke eigenaar en het lekkere eten (met een wijntje!!) veel goed!

Na een wat onrustige nacht op tijd opgestaan, om om half negen klaar te staan voor een twee uur durende wandeling met gids: met busjes worden we naar een plek in de kloof gebracht vanwaar we langs de rivier en onder de bomen in twee uur naar een plaats lopen waar we weer opgehaald worden. Nou, twee uur lopen klopt, en langs de rivier ook, onder de bomen ….. misschien 5 minuten! Verder was het klimmen en klauteren over losliggende keien in de brandende zon en de gids …. die wees ons de weg en verder niet. Toch wel een leuke wandeling gehad, maar niet veel foto’s gemaakt want al klauterend had ik alle aandacht nodig voor mezelf, dus camera in de rugzak!!

’s Middags lekker gerelaxt op het terras, wat foto’s bewerkt en nog even geprobeerd wat langs de rivier te wandelen. Maar daar kwam ik al snel van terug: tijdens de ochtend wandeling m’n enkel verzwikt, toch nog maar even wat meer rust geven! (gaat nu, de volgende dag al weer veel beter!!)

Tijdens het avondeten de eerste regendruppels en windvlagen gevoeld!!

Dag 13 van Dadèskloof naar Zagora

Weer een reisdag vandaag: vroeg uit de veren en de bus in!

Gelukkig eerst nog een fotostop bij een mooi stukje van de Dadèskloof, waar we weer gretig gebruik van maken.

De volgende stop is echt zo’n toeristische stop, waar de chauffeur waarschijnlijk wel een dirham aan verdiend: een winkeltje langs de weg waar rozenwater (bekend in deze streek) verkocht wordt. We zijn duidelijk niet van het rozenwater, want er is weinig verkocht! Wel was het leuk om te zien, dat er behalve rozenwater ook echt handgemaakte sieraden verkocht werden: in een hoekje vond ik een tafeltje met kraaltjes en andere gereedschappen!

Vlak voor Ouerzarzate is onze volgende stop: de atlas studio’s. In de bus is vooraf democratisch besloten naar deze kasbah te gaan, met decors van bekende films, die daar opgenomen zijn: o.a. Ben Hur, de Gladiator en The passion of Christ. Er was een rondleiding voorzien: de gids vertelde bij elke set de film, spelers, regisseur en anderen bijzonderheden. Nou, niks voor mij: lekker in m’n eentje daar rondgestruind en gezien (en vastgelegd!)  hoe knap de decors gemaakt zijn en hoe je eigenlijk toch wel een beetje voor het lapje gehouden wordt! Hele dorpen waren half nagebouwd, maar ook bv een decor van Abul Symbal (ik weet niet of ik het zo goed schrijf, maar de bekende tempel in Egypte), en de slavenboot van Ben Hur. Was erg leuk om te zien!

In Ouerzarzate gestopt voor de lunch en een bezoekje aan nog een Kasbah, waarin we duidelijk konden zien hoe vroeger gebouwd werd: dikke muren, kleine trapjes en doorgangetjes en ruimtes, waarin geleefd werd. Leuk om te zien, maar jammer dat alle ruimtes leeg waren. Ernaast was ook nog een “living” museum: de Kasbah, waar nog in gewoond wordt: met kleine steegjes, pleintjes en winkeltjes en natuurlijk ook weer de “zwarte gidsen” en mensen (en kinderen!) die je van alles proberen te verkopen (of bedelen!!).

In Zagora aangekomen snel de kamers opgezocht en ……. het zwembad ingedoken, want 45° is toch wel warm!!! En ’s avonds onze eerste pizza gescoord, toch wel heel lekker na alle tajines, couscous ed.

Dag 14 Zagora

Een dag om vrij te besteden: wij besluiten om naar 2 dorpjes te gaan, waar we een pottenbakker, zilversmid, palmbomenoase en nog een kasbah gaan bezoeken.

Met twee taxi’s (oude mercedes met prachtige gordijntjes, wel lekker tegen de zon!) worden we eerst naar Tamegroute gebracht, een pottenbakkers dorpje, zo’n 20 km van Zagora. Als we uitstappen staan we voor een bord: nog 51 kamelendagen naar Timboektoe: een vervolg op het bekende bord “nog 52 kamelendagen tot Timboektoe” dat in Zagora staat! Conclusie: één kamelendag is 20 km!

Vervolgens stappen we de pottenbakkerij in; een coöperatie waar het hele dorp werkt en van leeft. Men zit in donkere ruimtes, aan half in de grond ingebouwde draaitafels te werken (door met de voet te draaien).

De ovens staan in de open lucht en er wordt gewerkt met lokale klei, dat veel koper en mangaan bevat, waardoor de groene kleur ontstaat.

Natuurlijk moeten we na de rondleiding iets kopen (en natuurlijk veel te duur!!!!) Maar ach …. Het is voor de coöperatie!!

Vervolgens weer in de taxi, door de rotserige woestijn naar de zilversmid in Amezron. Daar aangekomen blijkt dat we toch wel lang in Tamegroute zijn blijven hangen, we kunnen kiezen uit de zilversmederij of de kasbah en de palmenoase. Nou dat wordt de zilversmederij. Het blijkt een goede keuze te zijn want we hebben daar veel ambachtslieden aan het werk gezien: houtbewerking (o.a. prachtige deuren) en natuurlijk het zilversmeden!

Echt heel bijzonder om te zien, hoe dat nog volledig (en niet alleen voor toeristen) met de hand vervaardigt wordt. Terwijl ik aan het fotograferen was wilde de eigenaar even meekijken en kennelijk vond hij de foto’s mooi, want ik moet er een aantal opsturen voor zijn website, die in de maak is. Sturen zal ik ze, maar of hij ze gaat gebruiken ….? We ‘ll see!

Natuurlijk hoorde hier ook een winkeltje bij, met een uitgebreide verkoop informatie! Prachtige hangers en meer sieraden, gelukkig allemaal zilver, zodat ik niet in de verleiding kwam om iets te kopen. Er is genoeg verkocht tegen (ondanks het afdingen!) aardige prijzen!

’t Was een leuke morgen, en na de lunch nog even weer afgekoeld in het zwembad van het hotel. Tegen de avond nog een wandeling naar het offiiciele bord “nog 52 kamelendagen naar Timboektoe” want dat moesten we natuurlijk ook op de foto hebben, en een wandelingetje over een lokale markt, waar erg veel Marokkanen hun inkopen deden voor de avondmaaltijd na het vasten.

Dag 15 – van Zagora naar Marakkech

Weer een lange reisdag voor de boeg: ja, dat is het risico van een rondreis door een groot land!

Er zijn een paar stops gepland, maar er wordt er een toegevoegd: een garage, waar geprobeerd wordt de airco in de bus te repareren; die geeft al de hele reis problemen, vooral van achter in de bus komen veel klachten, maar nu doet ie het helemaal niet meer!

Geen gezellige plek om te wachten, maar dat hebben we er wel voor over! ’t Kost wel wat moeite, er wordt zelfs een extra monteur opgeroepen! Na zo’n drie kwartier lijkt het probleem opgelost en gaan we verder. Met als eerste tussenstop een kraampje langs de weg, waar we dadels kunnen kopen …. bijverdienste voor de chauffeur??? Ze zijn wel heel lekker, niet te vergelijken met de dadels in Nederland, maar ja hier staan voldoende dadelpalmen!

De lunch gebruiken we in Ait Benhaddou, vlak bij de kasbah, die op de Unesco Wereld erfgoedlijst staat. We moeten erg lang wachten op een overigens heerlijke omelet Berber (gebakken in de tajine), zodat we niet veel tijd meer hebben om de kasbah te bezoeken. Toch gaan we ervoor! Eerst door een (heet) dorpje, dan door een (bijna) droge rivierbedding, alwaar we door vriendelijke (jaja … ze doen heel veel om iets te verdienen!!!) lokale jongetjes geholpen worden, ook al willen we dit niet!!! Goed, we mogen wel zelf de steile weggetjes en trappen beklimmen naar de top! Een prachtig uitzicht en een mooie overview van de kasbah. Op de weg terug noch extra kunnen genieten van de mooie kasbah en gelukkig net op tijd terug bij de bus: ze hebben niet op ons hoeven wachten!

Nu nog vier uur door de Hoge Atlas: een geweldig ruig gebergte, dus prachtige uitzichten vanuit de bus, die af en toe moeite had met de steile en vaak hele smalle haarspeldbochten, en …. de airco!!!

Al met al een enerverende reisdag, en ’s avonds hebben we niet veel meer gedaan: gegeten vlak bij het hotel (een heerlijke tagliatelli!) en vroeg in de veren in een heerlijke koele  airconditioned kamer en een geweldig mooi hotel! Zo luxe hebben we het nog niet eerder gehad!

Dag 16 – Marakkech

We hebben anderhalve dag om deze stad, die het Parijs van Marokko genoemd wordt te verkennen: inderdaad een wereldstad, met brede wegen, veel verkeer, moderne Arabische architectuur, maar ook een oude medina! De laatste van de vier Koningssteden.

Het hotel is een modern gebouw in de “nieuwe stad”, dus eerst met een taxi naar de nieuwe stad. Met z’n vijven lukt dat niet in een taxi: wij betalen met z’n tweeën 20 dirham en de andere taxi moet 40 dirham betalen, lijkt wat willekeurig, maar dat zal later blijken, is hier heel normaal.

We willen een modern museum bezoeken, maar …. helaas: gesloten tijdens de ramadan! Dus maar verder de medina in. Daar komen we een fotomuseum tegen en dat is natuurlijk ook wel interessant!

Een vriendelijke eigenaar verteld ons veel over het museum, de collectie en plaatsen in Marakkech, die we zeker moeten bezoeken.

Lekker door het museum gedwaald en op de bovenste etage zien we tot onze verassing een heerlijk dakterras, waar we nog lekker wat gedronken hebben en een mooi uitzicht hadden over de daken (met veel schotelantennes) van de oude stad!

Verder slenterend door de medina komen we weer allerlei winkeltjes tegen met kruiden, leer, aardewerk, tapijten, araganolie en nog veel meer wat toeristen (zouden moeten) kopen. Ook groenten, fruit, supermarktjes ed. want ook veel lokale inwoners doen hier hum inkopen.

In een cultureel cafeetje drinken we tussen de schilderijen en andere kunstwerken een heerlijk gembersapje.

’s Middags nog maar verder gelopen door de medina en een heerlijk kopje Marokkaanse thee gedronken bij de vriendelijke eigenaar van een winkeltje waar tafellopers gekocht werden: ik denk dat we wel anderhalf uur in dat miniwinkeltje gezeten hebben: leuk!!

Nog naar het Place Djemaa El Fna gelopen, een groot plein met eromheen veel restaurantjes, cafeetjes en weer toeristenwinkeltjes, waar veel apendresseurs, slangenbezweerders, acrobaten en dansers hun dinhars proberen te verdienen. Je moet geen foto van hun proberen te maken, want ze komen achter je aan voor geld!!

’s Avonds veranderd het plein in een grote eetplaats. Rijen met lange tafels en banken waar je kan aanschuiven en tussen honderden kunt eten en genieten van het sfeertje. Nou dat hebben we natuurlijk ook gedaan, ’t was heel leuk om er tussen te zitten, maar niet echt lekker en ook zeker niet goedkoop (voor Marokkaanse begrippen!)

Daarna hadden we het allemaal wel gezien en probeerden we een taxi te krijgen terug naar het hotel, nou dat was niet makkelijk: we waren met z’n vieren en mochten niet in een taxi! Dan maar op zoek naar een grote, die vroeg 100 dirham (weet je nog ’s morgens 20 en 40!) en uiteindelijk hebben we in een taxi kunnen afdingen tot 50 dirham voor ons vieren.

De volgende dag vertrekt de bus pas om 14:00 uur, dus we hebben nog even de tijd om iets te doen. We besluiten om naar een Matisse museum en naar Jardin Majorelle te gaan. Dat Matisse museum blijkt een galerie te zijn, die als we aankomen nog niet open is. Het ligt op de weg naar Jardin Majorelle, dus besluiten we eerst daar naar toe te gaan en op de terugweg nog even langs de galerie.

Jardin Majorelle, een prachtige Arabische tuin met veel cactussen, palmen, waterlelievijvers en bamboobosjes en veel fel gekleurde elementen, vooral blauw. Deze tuin is door de Franse modekoning Yves Saint Laurant van de ondergang gered en prachtig gerenoveerd.

In de drukte van de warme stad is het hier heerlijk koel onder de hoge palmen, je hoort helemaal geen verkeer, alleen maar vogels (en mensen, want het is er wel erg druk!).

De galerie hebben we nog even aangedaan voordat we terug naar het hotel gingen: mooie moderne schilderijen.

Van Marakech naar Essouirra

We komen nu in het gebied van de Argan bomen. Van de Argan noot wordt de dure cosmetische/culinaire/medische olie gemaakt (± €80,- per liter). Ook de vele geiten vinden dit een lekkernij en klimmen in de onderste takken van de bomen om zich te goed te doen aan de noten. Helaas hebben we geen geiten in de bomen kunnen ontdekken. Later bleek dat er geen geiten meer gehouden worden onder de bomen, de olie is te kostbaar om door de geiten verorberd te worden!

We hebben nog wel een bezoekje gebracht aan een cooperatie van vrouwen, die de noten verwerken tot arganolie en natuurlijk was er ook weer een winkeltje!

In Essouria aangekomen was de temperatuur gelijk een stuk aangenamer ± 30°, met wel een straffe zeewind!

In Essouria hebben we genoten van de oude haven van het vissersplaatsje, de medina met weer veel winkeltjes, het strand (alleen om te wandelen, want door de zeewind werd je op het strand gezandstraald!) en het dakterras van het overigens heel basic, maar prima hotel!

Heel lastig was het om onze laatste dinhars te pinnen, want bij 4 pinautomaten, 3 verschillende passen kregen we geen geld!

Uiteindelijk lukte het bij een pinautomaat in een restaurant! Daar hebben we onze eerste vis pastilla gegeten: lekker en zeker de moeite om het recept eens te googlen!

Nu zitten we de hele dag al in de bus naar Casablanca, waar we nog even een paar uurtjes kunnen verblijven voordat we om 1:30 uur vannacht via Frankfurt naar Schiphol vliegen.

Hert einde van een heerlijke, bijzondere rondreis door Marokko!

error: Content is protected !!